Blaasgruis, levensgevaarlijk! 

 

Wat elke eigenaar van een kater MOET weten:
 
"Mijn kat heeft blaasgruis": we horen het maar al te vaak.
Blaasgruis is een kwaal waaraan jaarlijks veel katers onnodig sterven, omdat mensen de aandoening en de symptomen simpelweg niet kennen. 
 
Als uw kater een of meer van de volgende symptomen vertoont moet u direct naar de dierenarts! (ook al is het midden in de nacht): 
  • constant lopen naar de kattenbak, op de bak, spaaien, persen, wellicht miauwen, er weer vanaf. Toch weer terug, spaaien, persen etc. 
  • Onrustig gedrag (in het begin) 
  • Veel likken van de penis 
  • Uiteindelijk sloom worden (vergiftiging van zijn lijf is begonnen) 
 

Wat is Blaasgruis 

Katten met blaasgruis hebben gruis (kristallen) in hun urine. Die ontstaan doordat de zuurgraad van de urine verhoogd is. Hoe het komt dat de zuurgraad verhoogd is weet men niet. Echter, het juiste dieet kan de zuurgraad verlagen, waardoor de kristallen oplossen, en uw kat zonder problemen door kan leven. 
 

Het gevaar van blaasgruis 

De kristallen in de blaas worden met de urine mee naar de plasbuis gevoerd. Katers hebben een nauwere plasbuis dan poezen. Het gevaar schuilt in het verstopt raken van de plasbuis met deze kristallen. Als u te laat opmerkt dat uw kater niet meer kan plassen overlijdt hij binnen 36 uur! 
 

Vergiftiging van het lijf

De nieren sturen afvalstoffen van het lichaam naar de blaas om uit te plassen. Als de blaas vol is en de urine er niet uit kan kunnen de nieren niet anders dan de gifstoffen terug brengen in het lichaam. Deze vergiftiging is de reden van overlijden. 
 

Leven met blaasgruis 

Wordt blaasgruis tijdig vastgesteld, dan kan een speciaal dieet (verkrijgbaar bij de dierenarts) de zuurgraad van de urine naar een normaal level brengen en kan uw kat gewoon heel oud worden. Meestal groeien katers er rond de leeftijd van 9 jaar weer overheen; het lichaam kan de zuurgraad dan zelf weer laag houden.