Siep; een buddy van Bubba; het verhaal van zijn oren

Mijn buddy Siep verloor niet alleen zijn staart, maar uiteindelijk ook zijn oorschelpen.

Siep was een kat zonder staart, en daar kunnen katten heel goed mee leven; er zijn zelfs rassen die geen of een korte staart hebben; zoals de Bobtail en de Pixiebob.

Genieten van de zon

Zoals ik al vertelde over Siep: hij is een vrijgevochten ziel die graag zijn eigen plan trekt. Zijn favoriete tijdsverblijf: zonnen in de akkervelden achter het kattenhotel.

Vooral de zwarte kortjes / korreltjes zijn tekenen van kwaadaardigheden.

Vooral de zwarte kortjes / korreltjes zijn tekenen van kwaadaardigheden.

Helaas bleef dat niet zonder gevolgen: witte katten hebben geen pigment en zijn oren waren niet heel dicht behaard; ze waren dus heel kwetsbaar voor de felle zon. Hij verbrandde zijn oorpuntjes regelmatig en op de verbrandde plekken groeide geen haren meer terug.
Net als bij mensen verhoogd verbranding van de huid de kans op kanker met factor 5. Lange tijd probeerde Christel zijn oren een paar keer per dag in te smeren met zonnebrandcrème, maar Siep was geen fan van die vettigheid en al snel kreeg ze hem niet meer te pakken voor dit ritueel. Bovendien veegde hij de crème er meestal met zijn poten snel van af en likte het op. Dat was ook niet gezond.

Het was in 2009 helemaal duidelijk; kanker zou snel zijn intrede gaan doen op Sieps oren, als die al niet was toegeslagen. Mochten er zich kwaadaardige cellen manifesteren, dan zouden die zich snel verspreiden naar de lymfe. Om kans te maken op een lang leven moesten we de oorschelpen laten verwijderen.

Het werd een hele zware operatie die perfect door Dierenkliniek Nuenen is uitgevoerd. De oren zijn onderzocht en we waren op tijd.

Siep een paar uur na de operatie. Nog onder invloed van morfine.

Siep een paar uur na de operatie. Nog onder invloed van morfine.

Katnapolsky_Siepdagoperatie2.jpg
De huid werd bij de oren mooi naar binnen gehecht, zodat zijn haren over de gaatjes zouden groeien en konden beschermen tegen vuil.

De huid werd bij de oren mooi naar binnen gehecht, zodat zijn haren over de gaatjes zouden groeien en konden beschermen tegen vuil.

Stoere vent

Net terug van de dierenarts had Siep, die nog groggy was van de narcose en de morfine, in het hotel een zo klein mogelijke plek gekregen zodat hij niet half dronken aan de wandel kon. Maar dat plan mislukte: want met kap om besloot hij gewoon de etages te proberen.. dus die werden even verwijderd.

Mijn buddy mocht die dag pas laat op de avond weer een beetje eten, maar daar was hij het zelf niet helemaal mee eens #hahaha. Zo stond hij er bij toen hij de voerkar hoorde..
Het was duidelijk: Siep was klaar voor wat eten.

Ook zonder de etages besloot Siep hoger op te klimmen #held.

Ook zonder de etages besloot Siep hoger op te klimmen #held.

Uiteindelijk kreeg hij een grote privékamer om rustig te herstellen.

Siep in de dagen na de operatie. Het gaat goed in zijn privékamer.

Siep in de dagen na de operatie. Het gaat goed in zijn privékamer.

Volledig herstelt en prachtig als een... echte kater die lijkt op een snoezig ijsbeertje

Siep is nog altijd vol zelfvertrouwen hoewel communiceren met andere katten natuurlijk niet eenvoudig is. Want zowel de stand van de staart als de stand van de oren spelen in de communicatie met soortgenoten een grote rol. Maar buddy Siep redt zich wel.

Katnapolsky_Siepblogsmal.jpg

Horen

Siep kan nog gewoon horen: alleen zijn schelpen zijn verwijderd. Hij kan alleen niet altijd goed plaatsen waar geluid precies vandaan komt.

Siep is prachtig geworden!

Siep is prachtig geworden!

En toen... toen was zijn neus aan de beurt (wordt vervolgt)